vrijdag 30 december 2011

Vuurwerk

Ook in ons pitoresque dorpje is het eenmaal per jaar oorlog. Zelfs de minst vermogende mensen geven hun laatste spaargeld uit aan vuurwerk. Dit hadden ze beter kunnen besteden aan een reisje naar de Bahama's.

Deze kwinkslagen weerhouden mij geenzins van een avondwandeling met Robin. Zo'n doldriest beest ga je dat niet onthouden, het is zelfs goed om te doen alsof er niets aan de hand is. Ik maak mijn gebruikelijke rondje om de kerk. Ik hoor een fikse knal, een schok gaat door mij heen, maar ik blijf cool. Verderop jankt een hond. We zetten de wandeling voort.

Morgen zijn de rapen gaar. En daarna zijn ze hopelijk snel verteerd. Alvast een gelukkig nieuwjaar!!


P.S. Ik heb nog een ander leuk stukje geplaatst onder een oude datum (destijdsvergeten te plaatsen):
Sommige mensen wil je niet in je keuken hebben.

zaterdag 24 december 2011

Rocky Roads: een heerlijke kerstversnapering

De tijd van familiefilms en cabaret is weer aangebroken. Maar dankzij de BBC ook de tijd van heerlijke kookprogramma's. Verlekkerd maar vooral geïnspireerd zie ik hoe voortreffelijke koks de heerlijkste dingen voor hun gasten maken. Wat heerlijk dat deze mensen zoveel gasten over de vloer krijgen. En dat ze überhaupt mensen kennen aan wie ze hun zoete versnaperingen kunnen slijten. Voor elk ingrediënt bestaat namelijk wel een allergie of dieet of voedingsleer, die het eten ervan vermoeilijkt dan wel verbiedt. Gelukkig zijn wijzelf gezegend met de wonderlijke gave tot bourgondisch genieten.

De inspiratiebron voor onze Rocky Roads was Nigella Lawson. Onze versie is dusdanig veranderd, dat we van een eigen recept kunnen spreken. Toch vind ik het wel aardig om een link naar haar versie te plaatsen: Christmas rocky road by Nigella Lawson.

We hebben de volgende aanpassingen gemaakt:
  • Bij gebrek aan geconfijte kersen in de winkel, gebruikten wij dadels, die eind dit jaar op moesten
  • Ook marshmallows konden  we niet vinden, dus die hebben we weggelaten
  • We konden niets vinden, wat op amaretti biscuits lijkt. Wij dachten aan bitterkoekjes maar die zijn zacht. Uiteindelijk hebben we gewone mariabiscuits gebruikt.
  • Voor gold syrup hebben we karamel schenkstroop gebruikt.
  • Paranoten hebben we vervangen door amandelen.
  • We hebben de helft van het recept aangehouden. Voor zover je nog van een recept aanhouden kunt spreken.
  • Blijft over: 125 gram pure chocolade, 75 gram melk chocolade, dit werd voor het gemak 100 gram van elk.
  • De 175/2 = 87.5 gram boter werd voor het gemak 100 gram.
Verder hebben we de bereidingswijze redelijk gevolgd, zelfs voor de afwerking met poedersuiker en eetbare kerstglitters.

Het resultaat was overheerlijk!!!
(Lees hier wat we voor ons kerstdiner aten.)




Kerstdiner

Kerstmis is de gelegenheid bij uitstek om de vruchten te plukken van onze kookkunsten. Op de kerstdagen zelf reizen we af naar familie, maar gelukkig blijft kerstavond over om lekker zelf te kokkerellen. Met dank aan manlief, die hierop dan ook heeft aangedrongen.

Het thema was hapjes. Dat klinkt heel bewerkelijk, aangezien wij hiertoe natuurlijk niet de schappen met kant-en-klare kersthapjes in de supermarkt leegroofden. Toch viel het reuze mee! We hebben geëxperimenteerd met het blindbakken van de mini-quiches in muffinvormpjes. Maar de quiches hoefden uiteindelijk maar kort te bakken en de overige hapjes waren niet zo bewerkelijk.

Het menu:
  • drie verschillende miniquiches: Zwitserse uientaart, paprika-geitenkaas, en tomaat-olijven
  • salade met mozzarella, tomaat en basilicum
  • stokbrood, stukjes oude kaas, kalamata olijven
  • dessert: vanille en chocolade ijs met warme kersen en hazelnootkrokant

Laat de foto's maar spreken...



donderdag 22 december 2011

Een goede buur...

Bijna kerstmis. Terwijl ik op de markt mandarijntjes tegen een schappelijke prijs probeer te vergaren, paraderen drommen mensen door de winkelstraat op zoek naar kerstversieringen, kant-en-klare hapjes, kiwicakes of andere onmisbare gadgets, zoals fantasiepanties of megapushupbeha’s. Met kerstliederen in mijn hoofd droom ik weg en denk ik aan kerststerren en zelfgebakken tulband.

Ik heb er weer veel zin in dit jaar! Het leukste onderdeel van de voorpret zijn wel de kerstkaarten. Verzette ik me ooit nog tegen deze papierverspilling, nu constateer ik lichte teleurstelling, wanneer op de deurmat post van de belastingdienst overheerst.

Maar waar familie en vrienden het soms laten afweten, springen dit jaar de buren bij! Zelf ben ik ook enthousiast aan het schrijven geslagen. Om vervolgens weer nieuwe mensen aan te steken. En wat blijkt dat leuk te zijn om telkens wanneer je langs de voordeur loopt, weer een nieuw kaartje te kunnen oogsten, tot driemaal toe op één avond! Gretig maak ik de enveloppen open en voor het eerst in ons leven maken we een bonte slinger van kaartjes.

Hulde dus aan attente familie, vrienden en buren. En voor wiens brievenbus ik ongeschonden heb gelaten en ook niet life in kerstknuffels kom voorzien, wens ik jullie lezertjes toch een schitterend kerstfeest toe en een gelukkig nieuwjaar vol verwondering!